GÖL / İBRAHİM TIĞ – ŞİİR

önce geceyi, sonra beni soy üzerinden!
ten harami sıcağı, gülüşün tomurcuk
sav başından kendini, lut’u unut!
güzel adamları var çıkmaz sokakların
çıkmaz sokakların insanları

karanlıkta göz kırpma bana, göremem
sıcağına bağlıyorum ağzını akıntıların

tenini, tenimle giydireyim, utanma
iki dilin bir insan ettiği yerdeyiz
söndür sihirli lambasını alaaddin’in

en utandığımız yerlerimizle
bütünleşiriz kalabalığı sağaltarak

 

(Tanıtım Bülteninden)

 

YAZAR: medakitap

mm

Check Also

ORHAN BORAN ve PAPAĞAN’DAN DÜNYANIN ORYANTAL DÖNÜŞÜ’NE – M.MAHZUN DOĞAN

“ORHAN BORAN ve PAPAĞAN”DAN “DÜNYANIN ORYANTAL DÖNÜŞÜ”NE… M.MAHZUN DOĞAN Aradan ne kadar zaman geçerse geçsin, …

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir