ANA SAYFA / ANA SAYFA / CEREYAN HALİNDEYDİ CADDELER – Ali Hikmet Eren

CEREYAN HALİNDEYDİ CADDELER – Ali Hikmet Eren

 

evimin tam arkasında, çatıdan sürekli izlediğim, zaman zaman da toplamaya çıktığım bir cadde var. rahatlatıyor beni her buluşmamda, ön taraftaki bahçeden; nasıl bir alışkanlıksa…

caddeyi toplamaya çıktım bugün! küçülmeye, kaybolmaya başladı cadde: cereyan! teneke kutuları var bir de caddenin, boş şişeleri…

alışınca oluyor işte, fark etmiyor teneke-cam: fıçıdayım; bahçede, tam da havuzun betonla buluştuğu o ıslak zeminde… göbeğim sığışmaz oluyor zamana: uyarıyor beni fıçı; ne hizmet ama!

ağaçlar bir kolumda, sallana sallana çıkıyorum bahçeden. cam elimi kesiyor, gürültü yapıyor teneke: sıvazlamakla bitmiyor akşamında cila; gece, beklemeliyiz!

adı değişen parkları, sokakları, küçülen bir kenti; dev bir köyü! hepsini beklemeliyiz…

iyi ağaçları beklemenin, orospuların, bombalanan şehirlerin ve ambulansların hiçbir anlamı yok bu bahiste! patlamaya hazır odaların, deniz resimleri asılı boşluklarında, gri kuşlar bile gidiyor ölüme…

önüme düştü biri, yorgundu; fazlası bile vardı benden; kanatları… arkadaş olmuştuk aynı bahçeye dönerken yuvada…

göze göz geldi benimle, çırparak kanatlarını… meclise parası çıkışmadı sanırım, bahçeye gömerken kendini. epey zaman aldı mezarımı kazmak…

bir masa eksik kaldı sanki masamda; gece boyu taşıdığım sandalyeler, kaldı elimde!

 

YAZAR: medakitap

mm

Check Also

v1

VEDA – Şiir – Özer AYKUT

Veda ‘Büyük Gürbetçi’ye, T. Uyar’a… Sır vadiye Yalnızlık sıramı bekleyerek indim Denizin karaya girdiği yerdeki …

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Powered by themekiller.com