ANA SAYFA / ANA SAYFA / DEFTER – 18 / Ali Hikmet Eren

DEFTER – 18 / Ali Hikmet Eren

eskimo

beni bu sıcak çalışma odamda nasıl bulmuş, kutuplardan buraya, erimeden nasıl gelmişti, anlayamamıştım doğrusu. evim, özellikle de çalışma odam hakkında söylediklerinden, benim hakkında hiçbir fikri olmadığı da açıktı.

onu misafir edemeyeceğimi söyleyememe rağmen kalmakta ısrar etti.

hep aynı buzdan evde yaşarken unutmuştu yeni bir evle nasıl konuşacağını. onların sessizliğini dinlemek istemedim, hiç havamda değildim ve artırdım kombinin derecesini.

eridi gitti eskimo, yazıma döndüm ben de.

 

şimdiki zaman

geldi ve gidecek şimdiki zaman, hep yaptığı gibi. duramıyor yerinde. isimleri önemli değil de, tanıdığım ve yaşadığım ne varsa, onları da götürecek yanında.

şimdiki zaman, ölümü düşünmüyor bir de, hiç aklına getirmiyor. böyle yaparsa çok daha geniş zamanlara taşıyabileceğine inanıyor kendini. onun fikri elbette.

asıl konu çok daha vahim şimdiki zamanın uzaklaşmasından; kitaplar ve eşyalar, onlar çok daha önce terk ediyorlar tanıdığım ve yaşadığım ne varsa, hepsini.

herkes söyleyeceğini söyleyip uzaklaşınca, benimle baş başa kalıyor şimdiki zaman ölüleri de.

 

tanrılar geleceği görebilir

yaramaz bir çocuktu savaş tanrısı, duramıyordu yerinde. başka tanrılar belki de çocuk olduğu için vermişlerdi ona bu görevi; canı sıkılmasın diye… onun çıkardığı savaşları izleyip kendi aralarında eğleniyorlar, tankları, topları, tüfekleri dağınık bıraktığında odasını toplaması için uyarıyorlardı onu.

çölde taş sektirmeyi seviyordu en çok, uzun uzun yol alıyordu taş boşlukta. taş, yolda önce sola, sonra sağa bakıp bir tarih kitabının ortasına düşüyordu. toprak oluyordu sonra, bir taştan başka ne bekleyebilirsiniz ki?

her gece, uyku saati çoktan geçmesine rağmen uyumak istemiyordu savaş tanrısı. yeni oyunlar düşünüp, taş biriktiriyordu oyuncak sepetinde.

YAZAR: medakitap

mm

Check Also

SESSİZLİK YAZILARI-6: HAYALET KÖPEK BALIĞI / İlker ÜLGEN

Evin içindeki havuzda yüzüp duruyordu adam. Az ötesine bir şey düştü birden, neredeyse başına geliyordu. …

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Powered by themekiller.com